پدر و پسر دانشمند

پدر و پسر دانشمند

دیدن،باور کردن نیست .حس های ما میتونن ما رو فریب بدن .حتی ستاره ها اون چیزی نیستن ،که نشون میدن .کیهان اون طوری که توسط علم آشکار شده از اون چیزی که تصورش رو بتونیم بکنیم عجیب تره نور و زمان و فضا و گرانش دست به دست هم دادن تا واقعیتی بسازن که ورای تجربه بشره .

در 1802 میلادی،در چنین شبی ستاره شناس ،ویلیام هرشل ،در سواحل انگلیس با پسرش جان قدم می زد . هرشل اولین کسی بود که به آب های عمیق تر اقیانوس کیهانی نگاه کرد و در آنجا شعبده جادویی نور با زمان را تماشا نمود. در آن شب جان هرشل فرزند وی از او پرسید

جان:پدر شما به روح اعتقاد دارید؟

ویلیام:خب ،بله پسرم

جان:شما باور می کنید؟فکرش را نمی کردم

ویلیام:اوه،نه،به روح آدمی نه اما بالا رو ببین ،پسرم و آسمونو ببین که پراز اونهاست

جان:ستاره ها ،پدر؟متوجه نمیشم

قسمت دوم دوستی بین دومرد...