تقویم کیهانی

تقویم کیهانی

جهان 13/8 سال سن دارد،برای اینکه تصویری از اوقات کیهانی داشته باشیم،بیاید همه آن را در یک سال تقویمی فشرده کنیم

تقویم کیهانی در روز اول ژانویه با تولد عالم ما شروع می شود،این تقویم در بردارنده همه چیز هایی است که از آن زمان تا کنون رخ داده است.یعنی جایی که در این تقویم معادل نیمه شب روز 31 دسامبر میشود در این مقیاس هر ماه بیان گر چیزی در حدود یک میلیارد سال است هر روز تقریبا معادل چهل میلیون سال است بیایید تا جایی که میتوانیم به عقب برگردیم به نخستین لحظه عالم(اول ژانویه ،مهبانگ یا انفجار بزرگ)این دورترین جایی است که میتوانیم در گذشته ببینیم

همه جهان ما از دل نقطه ای کوچکتر از یک دانه اتم به وجود آمد،خود فضا در آتشی کیهانی منفجر شد و انبساط عالم را آغاز کرد و همه انرژی ها و موادی که امروز می شناسیم را به وجود آورد. شاید کمی دور از ذهن باشد اما مدارک رصدی قوی وجود دارد که نظریه مهبانگ را تایید می کند یکی از این مدارک مقدار هلیوم موجود در جهان و همچنین تابش امواج رادیویی ای می باشد که از آن انفجار به جای مانده است.

عالم در حین انبساط خنک میشود و برای 200میلیون سال تاریکی برقرار شد.گرانش،توده های گاز راکنار هم قرار می داد و آن ها را گرم میکرد،تا اینکه سرانجام نخستین ستاره ها درخشش خود را در روز 10ژانویه آغاز کردند13ژانویه این ستاره ها به هم پیوستند و نخستین کهکشان های کوچک را تشکیل دادند این کهکشان ها با هم ترکیب شدند تا کهکشان های بزرگتر را شکل دهند.یکی از این کهکشان ها راه شیری بود که چیزی در حدود یازده میلیارد سال پیش شکل گرفت در واقع تشکیل آن روز 15 مارس این تقویم کیهانی میباشد.اما هنوزستاره ما به دنیا نیامده،خورشید از دل خاکستر ستاره های دیگر شکل گرفت

در تصویر فوق نورهایی را که مثل فلاش دوربین چشمک میزنندهرکدام یک ابرنواختر است،

ابرنواختر به مرگ شعله ور یک ستاره غول پیکر میگویند و ستاره ها در چنین محل هایی که در اثر مرگ شعله ور یک ستاره غول پیکر حاصل شده است به دنیا می آیند.

زایشگاه های ستاره ای مانند قطره های باران منقبض میشوند،که از ابر غول آسایی از گاز و غبار می بارند انها به قدری داغ میشوند که هسته ی اتم ها در اعماق آنها با هم می جوشند. اکسیژنی که تنفس میکنیم کربنی که در عضلات ماست و کلسیومی که در استخوان های ماست و اهنی که در خون ماست همه ی انها در قلب اتشین ستاره ای که مدتها پیش از بین رفته است به وجود آمده اند. درواقع همه ی ما از مواد ستاره ای ساخته شده ایم این مواد ستاره ای بازیابی و غنی میشوند.و دوباره روندی در طی ظهور نسل های متعدد ستاره ها اتفاق می افتد .اما چقدر تا تولد ستاره ما باقی مانده است؟ فعلا در جایی از مطلب هستیم که خورشید ما تا 6میلیارد سال دیگر درخشش خود را آغاز نخواهد کرد تولد خورشید ما در روز 31 آگوست تقویم کیهانی اتفاق افتاد،تقریبا 4ونیم میلیارد سال پیش بود که خورشید حیات خود را به همراه بقیه سیاره های منظومه شمسی اغاز کرد.

زمین ما از قرصی از غبار و گار شکل گرفت،که در اطراف خورشید تازه زاده شده در حال چرخش بود. برخورد های متوالی توده های عظیمی از ذرات را به وجود آوردند،زمین ما در یک میلیارد سال ابتدای پیدایشش دوران برخورد های وحشتناکی را از سر گذراند،بقایای برخوردهایی که در مدار بودند با هم برخورد کرده و در هم تنیده شدند تا اینکه مانند یک گلوله برفی بزرگ کره ی ماه را به وجود آوردند در واقع ماه یادگاری از عصری پرتنش است.

اگر شما بر سطح زمین در آن عصر کهن می ایستادید ماه به نظر چیزی در حدود صدبرابر درخشان تر دیده میشد وگرانش آن را در حدود ده برابر نزدیک تر به ما تثبیت کرده بود.کم کم با سرد شدن زمین دریاها شروع به شکل گرفتن کردند گفتنی است که در آن زمان جزر و مدها هزار برابر بلند تر از امروز بودند.تا اینکه در طول میلیون ها سال نیروهای کشندی زمین،ماه را به سمت بیرون هل دادند

حیات درمکانی مثل تصویرفوق شروع شد،روز 21 سپتامبر (سه و نیم میلیارد سال پیش )روی جهان کوچک ما

حیات در سیاره ی ما روز 21 سپتامبرتقویم کیهانی و یا سه ونیم میلیارد سال پیش در مکانی مثل تصویر فوق شروع شد. ولی ما هنوز نمی دانیم که حیات چگونه آغاز شده است؟همه چیزی که میدانیم این است که ممکن است که از جای دیگری از راه شیری به اینجا آورده شده باشد. منشا حیات،یکی از بزرگترین راز های حل نشده علم است

حیات برای رسیدن به همه فرآیندهای شگفت انگیز و پیچیده اش،روش های زیست شیمیایی مختلف را تکامل و توسعه داد. روز 9 نوامبر حیات میتوانست تنفس کند،حرکت کند.تا اینکه میکروب های پیش گام به وجود آمدند. اما روز 17 دسامبرزندگی درون دریاه ها اوج گرفت و زمین شاهد تنوع های بسیاری بود،گیاهان و حیوانات بزرگتری به وجود آمدند.

تا اینکه حیات پا در خشکی نیز گذاشت .جانوری به اسم نیکتالیک یک از اولین جانورانی بود که قدم بر خاک نهاد.برای او پانهادن در خشکی باید تجربه ای شبیه به مواجهه با سیاره ای دیگر بوده باشد. جنگل ها ،دایناسور ها ،پرندگان و حشرات همه انها در هفته اخر دسامبر تکامل پیدا کردند. و نخستین گل ها در 28 دسامبر شکوفا شدند

همانطور که این جینگل های باستانی رشد میکردند و میمردند و در زیر سح مدفون میشدند،بثایای آنها به ذغال تبدیل شد،سیصد میلیون سال بعد ما انسان ها آن ذغال را برای تولید نیرو می سوزانیم و تمدن خود را به خطر می اندازیم

چیزی حدود صد میلیون سال پیش دایناسور ها اربابان سیاره زمین بودند،درحاللیکه اجداد ما پستاندارن کوچک،در زیر پای آنها ترسان و لرزان این سو و آن سو می رفتند .در اثر برخورد یک سیارک به زمین در ساعت شش و بیست و چهار دقیقه صبح 30 دسامبر در تقویم کیهانی همه چیز تغییر کرد فرض کنید این سیارک از جای خود در فضا جابه جا نشده بود در اینصورت اصلا به زمین برخورد نمیکرد و شاید دایناسور ها هنوز هم این دور و بر بودند ولی ما اینجا نبودیم .

جهان تا اینجای مطلبمان بیش از 13و نیم میلیارد سال سن دارد و هنوز نشانه ای از ما نیست. در اقیانوس بی کران زمان که این تقویم آن را نمایش میدهد ما انسان ها تنها در اخرین ساعت تکامل یافتیم. اخرین ساعت از اخرین روز سال کیهانی

همه تاریح ثبت شده ما تنها چهارده ثانیه اخر ر ا به خود اختصاص داده است،همه انسان هایی که نامشان را شنیده ایم و همه شاهان و نبردها ،مهاجرت ها ،ابداعات،جنگ ها و عشق ها، هر چیزی که در کتاب های تاریخ است.اینجا در اخرین ثانیه تقویم کیهانی اتفاق افتاده است

ما نوقدمان عالم هستیم ،داستان ما از آخرین شب تقویم کیهانی شروع شده است ساعت 9:45 شب سال نو . سه و نیم میلیون سال قبل،اجداد ما،این ردپاها را از خودبه جای گذاشتند.ما قدم نهادیم و راه خود را از آنها جدا کردیم به محض آنکه بر روی دو پای خود ایستادیم،دیگر چشمانمان به روی زمین خیره نماند.حالا میتوانستیم تا بالا و شگفتی ها را ببینیم،برای طولانی ترین مدت ،از زمانی که انسان وجود دارد،چیزی در حدود چهل هزار نسل ما سرگردان بودیم،درگروه های کوچکی از شکارچیان و دانه چین ها زندگی میکردیم.ابزار ساختیم ،آتش را مهار کردیم،بر اشیا نام نهادیم.همه ی اینها در یک ساعت آخر تقویم کیهانی بود.اما اخرین دقیقه تقویم کیهانی زمانی بود که ما نخستین تصویر را کشیدیم .تنها در اخرین ثانیه تقویم کیهانی (حدود 30 هزار سال قبل).

در این دقیقه بود که ما ستاره شناسی را ابداع کردیم در واقع همه ی مانوادگان ستاره شناسان هستیم بقایای ما به این وابسته بود که چطور ستاره ها را بخوانیم،تا بتوانیم آمدن زمستان را پیش بینی کنیم و زمان مهاجرت رمه ها را تعیین کنیم و سپس در حدود ده هزار سال پیش انقلابی در نحوه زیستن ما رخ داد اجداد ما یادگرفتند که چطور محیط اطراف خود را شکل دهند،گیاهانو حیوانات وحشی را رام کنند،زمین را کشت کنند و یک جا ساکن شوند،این همه چیز را تغییر داد و برای نخستین بار در تاریخ ما چیزهایی بیش از آن داشتیم که بتوانیم با خود حمل کنیم ما به راهی نیاز داشتیم که بتوانیم حساب کارهایمان را نگاه داریم در حدود 6000 سال پیش ود که ما نوشتن را اختراع کردیم و نوشتن ما را قادر کرد که اندیشه هایمان را حفظ کنیم و انها را به جاهایی دور دست تر از فضا و زمان ببریم ،علایمی کوچک بر روی لوحی گلی برای ما معنی دارشدند.تا بتوانیم بر میرایی غلبه کنیم این موضوع جهان را زیر و رو کرد.

موسی هفت ثانیه پیش،بودا6ثانیه پیش،عیسی 5ثانیه و محمد 3 ثانیه پیش به دنیا آمدند.حتی دو ثانیه هم از زمانی نگذشته که خوب یا بد،دونیمه زمین همدیگر را کشف کردند و تنها در آخرین ثانیه تقویم کیهانی بود که ما شروع به استفاده از علم کردیم تا اسرار عالم و قوانینش را آشکار کنیم روش علمی آنچنان قدرتمند است که در طی حدود 4 قرن ما را از نخستین نگاهی که گالیله از درون تلسکوپ به دنیایی دیگر انداخت به گام گذاشتن بر روی ماه رسانده است،به ما اجازه داده است تا به پهنه فضا و زمان بنگریم تا کشف کنیم در کجا و در چه زمانی از عالم قرار داریم. ما ابزاری برای عالم بودیم تا خود را بشناسد

علم فعالیتی مشارکتی است،که از میان نسل ها میگذرد،این داستان دست به دست کردن مشعلی از معلم به شاگرد و به معلم است یک جامعه ای از اندیشه ها و مغز ها که تاعهد عتیق به عقب می رود و تا ستارگان در آینده ادامه میابد

قسمت دوم دوستی بین دومرد...