انقراض های بزرگ

انقراض های بزرگ

درخت زندگی که در مطالب قبلی به آن اشاره شد شاخه های شکسته ای هم دارد بسیاری از آنها در طی پنچ مورد از بزرگ ترین فجایع طبیعی که تا کنون برای حیات رخ داده است شکسته و قطع شده اند .به ازای هر یک ازمیلیون ها گونه از موجودات زنده ای که امروز به حیات خود ادامه میدهند شاید هزاران گونه دیگر از روی زمیین نیست و نابوده شده اند اغلب انها در روند رقابت های هر روزه با شکل های دیگر حیات از بین رفته اند اما بسیاری دیگر از آنها در طی مصائبی از بین رفته اند که همه ی سیاره ما را تحت تاثیر قرار داده است.در500میلیون سال گذشته پنج بار چنین اتفاقاتی رخ داده است پنج انقراض بزرگ که حیات روی زمین را به تباهی کشید فاجعه بارترین انها چیزی در حدود 250 میلیون سال پیش رح داد در پایان دوره ای که به نام پرمین شناحته میشود .

تریلوبیت ها جیوانات زره داری بودند که در دسته های بزرگ در بستر دریا ها شکار میکردند آنها در رده نخستین حیوانات بودند که تکامل برای آنها چشمانی با قابلیت شکل گیری تصویر را به وجود آورده بود .تریلوبیت ها در مدت طولانی و در حدود 270 میلیون سال به حیات خود ادامه می دادند زمین روزگاری سیاره ی انها بود اما اکنون همه ی انها از بین رفته اند و منقرض شده اند .اخرین نمونه انها به همراه بی شمار گونه ی دیگر در طی فاجعه محیطی بی نظیری از صحنه هستی برای همیشه محو شدند

این پایان ایام از جایی در سیبری امروزی آغاز شد با فوران های آتش فشانی در مقیاسی غیرقابل مقایسه با هرآنچه انسان تجربه کرده است.

زمین در آن هنگام بسیار متفاوت تر از امروز بود که از یک ابر قاره عظیم و یک اقیانوس پهناور تشکیل شده بود .سیلاب های بی رحم و مواد مذاب آتشین نطقه ای بزرگ تر از اروپای غربی را فراگرفتند فوران های مکرر برای مدتی در حدود صدها هزار سال ادامه یافت .سنگ های مذاب ذخیره های زغال را مشتعل و هوا را با وارد کردن دی اکسید کرین و دیگر گاز های گلخانه ای آلوده کرد این امر یاعث گرم شدن زمین و توقف جریان های آّبی اقیانوس شد

یاکتری های سمی شکوفا شدند اما تقریبا هر چیز دیگری در دریاها از بین رفت .آب های راکد گازهای کشنده سولفید هیدورژن را وارد هوا کردند که باعث خفگی اغلب حیوانات خشکی شد از هرده گونه ی موجود زنده روی زمین نه مورد ان ها منقرض شدند ما این را مرگ عظیم مینامیم

حیات روی زمین آنقدر به نابودی کامل نزدیک شده بود که بیش از ده میلیون سال زمان برای بازیابی خود نیاز داشت اما اشکال جدید حیات به آرامی تکامل پیداکردند تا فضاهای خالی به وجود آمده در اثر نسل کشی پرمین را پرکنند

دایناسور ها در رده بزرگترین برنده ها بودند.حالا زمین سیاره آنها بود جکمرانی آنها برای بیش از 150 میلیون سال به درازا کشید ،تا اینکه آنها هم در یکی دیگر از انقراض های عظیم از بین رفتند . حیات روی زمین در طول میلیون ها سال بارها مورد تاخت وتاز قرار گرفته است .و هنوز هم بقا پیدا کرده و باقی مانده است در واقع باید گفت سخت جانی حیات نفس گیر و سرگیجه آور است ما آن را در جاهایی پیدا میکنیم که هیچ کس فکرش را هم نمیکند .

حیوانی وجود دارد که میتواند درآب جوشان یا در یخ جامد زندگی کند و یا 10 سال بدون یک قطره آّب زنده بماند یا عریان در میان خلا و تابش های شدید فضا سفر کند و بدون کوچکترین آُسیبی به زمین برگردد.

کندرو (تاردیگرید)یا خرس آبی،دربالاترین قله های کوهستان ها و اعماق ژرف ترین مغاک های اقیانوس و حتی در حیات خلوت ما و در میان خزه های باغچه در جمعیتی کثیر زندگی میکنند.انها فوق العاده کوچک هستند اما درعین حال موجوداتی سخت جان به شمار می آیند.این کندروها از هر 5 انقراض بزرگ جان سالم به در برده اند.

تصور بشر بر این ابود که حیات خیلی شکننده و آُسیب پذیر است ،به گونه ای که تنها در جایی دوام می آورد که نه خیلی گرم و نه خیلی سرد باشد نه خیلی تاریک یا نمکین و نه خیلی اسیدی و یا رادیو اکتیو و تحت هیچ شرایطی نباید وجود آب را فراموش کرد .اما باید گفت ما انسان ها دچار تصوری غلط بوده ایم.همان طور که کندرو های سخت جان نشان داده اند حیات میتواند شرایطی را تحمل کند که برای ما انسان های فقط میتواند معنی مرگ داشته باشد اما تفاوت هایی بین ما و انواع حیاتی وجود دارد که در حادترین شرایط محیطی روی سیاره ی ما زندگی میکنند.

قسمت دوم دوستی بین دومرد...