شاهکاری از پیچیدگی

شاهکاری از پیچیدگی

چشم انسان را در نظر بگیرید ساختاری که از قرنیه ،عدسی ،شبکیه ،عصب های نوری و عضله ها تشکیل شده است و تفسیر تصاویر را برعهده ی شبکه ی عصبی استادانه مغز گذاشته است این ساختار بسیار پیچیده تر از هر ابزاری است که تاکنون توسط هوش انسانی ساخته شده است از همین رو استدلال میشد چشم انسان نمی تواند حاصل ونتیجه تکاملی ناآگاه باشد

برای اینکه ببینیم آیا این حرف درست است باید در طول زمان سفرکنیم و به دنیایی برویم که هنوز در آن چشمی برای دیدن وجودنداشت

در آغاز ،حیات نابینا بود . دنیای ما 4میلیارد سال پیش چشمی برای دیدن نداشت.چندصدمیلیون سال گذشت تا اینکه یک روز یک خطای میکروسکوپی در نسخه برداری درون دی ان ای یک باکتری رخ داد این جهش تصادفی باعث شد این میکروب از مولکول پروتئینی برخوردار شود که نور خورشید را جذب میکرد.

جهش ها به طور دایم و به شکل تصادفی اتفاق می افتادند ،همانطوری که در همه جمعیت های موجودات زنده رخ میدهند،جهشی دیگر باعث شد تا باکتری تیره از نور شدید فرار کند چه اتفاقی افتاده است ؟شب و روز باکتری هایی که میتوانستند تاریکی را از روشنایی تشخیص دهند مزیتی قطعی برآنهایی داشتند که فاقد این توانایی بودند .چون نور روز همراه با نورهای فرابنفش ناخوش آیندی بود که باعث آسیب رسیدن دی ان ای میشد ،باکتری های حساس به نور از نور شدید فرار میکردند . و در امنیت دی ان ای خود را مبادله میکردند تعداد بیشتری از آنها در مقایسه با آنهایی که در سطح مانده بودند نجات پیدا کردند و بقا یافتند

در طول زمان آن پروتئین های حساس به نور در نقطه رنگدانه ای موجودات پیشرفته تری که ارگانیزم تک سلولی خوانده میشدند متمرکز شد این باعث میشد آنها بتوانند نور را پیدا کنند. مزیتی غیر قابل انکار برای ارگانیزمی که از نور خورشید برای تولید غذا استفاده میکند

این چشم انداز جهان از چشم یک کرم پهن است در این ارگانیزم چندسلولی گودی در ناحیه نقطه رنگدانه تکامل پیدا کرده این فرورفتگی کاسه مانند به حیوان اجازه میدهد تا نور را از سایه تشخیص دهد تا به زحمت و به شکل ابتدایی اجسام مجاور خود را تشخیص دهد از جمله آنهایی که میشود آنها را خورد و آنهایی که ممکن است او را بخورند .بعدتر اشیا اندکی واضح تر شدند فرورفتگی پودتر شد و به حفره ای با گشودگی اندک تکامل یافت

در طی هزاران نسل انتخاب طبیعی به آهستگی چشم را تراش داده است و گشودگی چشم به سوراخی کوچک منقبض شد .که با یک غشای محافظ شفاف پوشیده شده بود و تنها نور مختصری میتوانست از این حفره عبور کند.اما همین نور کافی بود تا تصویری محو را بر روی لایه حساس داخلی چشم ترسیم کند.این باعث تیز تر شدن کانون و شفافیت بیشتر شد.

گشودگی بیشتر به نور بیشتری اجازه ورود میداد که اگرچه تصویر را روشن تر میکرد اما آن را از حالت کانونی خارج می ساخت این پیشرفت باعث آغاز رقابتی شد که می توان آن را با رقابتی تسلیحاتی اما از نوع بصری مقایسه کرد برای حفظ بقا رقابت باید ادامه پیدا میکرد اما یک باره ویژگی جدید و خارق العاده ای در چشم تکامل پیدا کرد .عدسی ای که میتوانست به طور همزمان هم میزان نور و هم کانونی بودن دقیق تصویر را ارائه دهد درون چشم ماهی های اولیه ژل شفافی که در نزدیکی حفره ی وودی نور قرار داشته به عدسی تبدیل شد در همان زمان این حفره بزرگ تر شد تا اجاره ورود نور بیشتری را بدهد ماهی ها حالا میتوانستند با وضوحی بالا هم فواصل نزدیک و هم دور را ببینند .

نور به هنگام عبور از یک محیط به محیط دیگر دچار شکستگی میشود مثلا زمانی که آب به هوا منتقل میشود ،چشم های ما در اصل برای دیدن در آب تکامل یافته اند مایع آّبکی درون آن چشم ها به گونه ای منظم تاثیرات حاصل از خم شدن نور را برطرف میکرد اما برای موجودات خشکی نور تصاویر را از هوای خشک به درون چشم هایی که هنوز مایع هستند منتقل میکند این شکست پرتوهای نوری باعث بروز انواع اعوجاج ها میشود زمانی که اجداد دوزیست ما آب را به سوی خشکی ترک کردند چشمان آن ها که به طور خاص برای دیدن درون آّب تکامل یافته بود برای دیدن درون هوا وضع مناسبی نداشت وضعیت بینایی ما هیچ وقت از آن زمان بهتر نشده است ما دوست داریم چشمان مان را شاهکاری هنری در نظر بگیریم اما 375 میلیون سال بعد ما هنوز از دیدن چیزهایی که نوک دماغمان قرار دارند ناتوانیم یا از تشخیص جزییات دقیق در کناره ی تاریکی نناتوانیم....... کاری که ماهی ها میتوانند انجام دهند

تکامل ساختاری های موجود را در طی نسل ها تغییر میدهد و آن ها را با تغییراتی جزیی سازگار میکند تکامل نمیتواند دوباره یبه صفحه ی اول برگردد و همه چیز را از اول شروع کند تکامل چشم در هر مرحله ای از فرایند توسعه خود آنقدر عملکرد خوبی داشته است که مزیتی ویژه را برای بقا ایجاد کند و درمیان جانوارنی که امروز در جهان زندگی میکنند میتوانیم چشم هایی را در همه ی این مراحل توسعه پیدا کنیم و همه ی آنها کارامد هستند پیچیدگی چشم انسان هیچ چالشی در برابر تکامل براساس انتخاب طبیعی ایجاد نمیکند در واقع چشم و همه زیست شناسی بدون در نظر گرفتن تکامل بی معنی است برخی ادعا میکنند که تکامل فقط یک نظریه است اما تکامل همانند گرانش یک واقعیت علمی است پذیرفتن خویشاوندی ما به همهی گونه های زندگی بر روی زمین نه تنهایک واقعیت مستحکم علمی است و در عین حال تجربه معنوی متعالی است

قسمت دوم دوستی بین دومرد...